Ali Efe annesini kimseyle paylaşmak istemiyor. Mesela Ahmet benim kucağımda oturuyorsa, önce geliyor “bizim annemiz diyor” ve yerleşmeye çalışıyor. Ahmet Berk’i biraz kenara itince başlıyor “benim annem” demeye. Ahmet Berk de yazık hiç dayanamıyor “hayır, ikimizin, bizim annemiz” diye ikna etmeye çalışıyor …
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Daha önce Ahmet Berk’i de denediğim gibi Ali Efe’ye diyorum ki: “Annane benim annem.”
Ali Efe: “Hayııııır, benim annem!”
Nedense çocuklar bunu “ben annanenin annesiyim” diye anlıyor 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ali Efe annesini paylaşamadığı gibi abisini de paylaşmaya dayanamıyor. Abisine kötü davranırsa, vurursa (eli çok ağır), hemen “abi benim, benim abim olsun” diyorum. Hiç dayanmıyor, gelip hemen abisine sarılıyor.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Gündüz bu yazıyı yazdım, akşam üzeri eve dönerken yine Ali Efe’nin “benim annem krizi” tuttu. Yoldayız, Ahmet Berk’i almaya gidiyoruz. Ahmet Berk’in arada gittiği okulu arıyorum, bişey sormam gerekiyor: “Hello, this is Gulcin , Ahmet’s mom …” diye konuşmaya başlıyorum. Bu arada arka tarafta da kıyamet kopuyor: “Hayır, hayııııııııııır, Ahmet’in annesi değil, benim anneeeeeeeem….”
Son Yorumlar