Genelde Ahmet Berk’in çantasına öğleden sonra okulda yesin diye atıştırmalık birşeyler koyuyoruz. Okulda da yemek var ama bazen beğenmiyor, bazen oyuna dalıp yemeyi unutuyor, bazen de yetmiyor. Ben aldığımda çok aç olursa malesef çekilmez olyor. O yüzden sıkı sıkı tembihliyorum, aç kalma diye 
Bugün yine yanındaki krakerleri yemeyi unutmuş. Beni görünce aklına gelmiş ve arabada onları yemek için ısrar etti. Ben de evde hazır yemek olduğu için yemesine izin vermedim. Eve girer girmez hemen çocukların yemeklerini ısıttım ve gelin diye seslendim. Ali zaten çok aç değil, hemen yap-bozun başına geçmiş, Ahmet de ses vermiyor. Ali’ye abin nerde diye sordum, o da “ağlıyor” diye cevap verdi. Baktım bizimki gerçekten hüngür hüngür ağlıyor:
“Kimse anlamıyor benim feelinglerim nasıl feel yapıyor …” diye.
Meğer çok acıkmış, onun canının ne kadar çok o krakeri yemek istediğini ben anlamıyormuşum.
Son Yorumlar